Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/2673 K.2012/9107

Taraflar arasında görülen davada Antalya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01/07/2010 tarih ve 2009/436-2010/362 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı-karşı davalı vekili, davacı ile davalının Yener Su Özel Sağlık Hizmetleri Ltd.

Şti.'ni 04.09.2008 tarihli şirket ana sözleşmesi ile kurduklarını, iki ortağın şirkette % 50 oranında ortak olduklarını, davalının 3 yıllığına şirket müdürü olduğunu, taraflar arasında boşanma davası bulunduğunu ve huzursuzluğun hat safhada olduğunu, bu nedenlerle müvekkilinin davalı şirketin kurucu ortağı olmasına rağmen şirketin bilanço, kâr zarar hesaplarını, defter tutanaklarını inceleyemediğini, şirket müdürü olan davalının şirketle ilgili bilgi ve belgeleri müvekkilinden gizlediğini,

şirketin 2008 yılı bilançosuna ve 2009 yılı muhasebe kayıtlarında görülen net karına rağmen safi kâr payını yarı yarıya olan mevcut hisse oranlarına göre alınacak karar çerçevesinde dağıtması gerekirken usulsüz bir şekilde dağıtmayarak uhdesinde tuttuğunu, davalının başka bir şirket kurduğunu ileri sürerek müvekkilinin hissesi oranında dağıtılabilir kâr payının tespitine ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000,00 TL'nın davalılardan müteselsilen ve müştereken tahsiline, şirkete kayyım atanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiş, karşı davanın reddini istemiştir.

Davalı-karşı davacı ... vekili, boşanma davasının devam ettiğini, ortaklar arasında kar paylaşımı konusunda bir karar alınmadığını, müvekkilinin hiçbir bilgi ve belgeyi davacıdan saklamadığını, tarafların bir araya gelmelerinin imkansız olduğunu ileri sürerek asıl davanın reddine, davalı şirketin fesih ve tasfiyesine, mahkemece resen tasfiye memuru tayinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, TTK'nun 533. maddesinde, şirket mukavelesinde aksine hüküm bulunmadıkça ortaklar, sermaye koyma borçlarını yerine getirdiği nisbette yıllık bilançoya göre elde edilmiş safi kârdan pay alacakları öngörülmüş ise de, aynı Kanun'un 534. maddesi yollamasıyla 469. maddesinde, kanuni ve ihtiyari yedek akçelerle kanun ve esas mukavele hükümlerince ayrılması gerekli diğer paralar safi kardan ayrılmadıkça kâr payı dağıtılamayacağı belirtildiği gibi, aynı şekilde anılan madde hükmünde kâr payı dağıtılmasına genel kurulca karar verilmedikçe kâr payı dağıtılamayacağının öngörüldüğü,

davalı şirketin kâr dağıtılması konusunda bir ortaklar kurulu kararının olmadığı gerekçesiyle davacı-karşı davalının kar payının tespiti ve tahsili davasının reddine, iki ortaklı olan limitet şirketin ortakları olan Ebru Koç ve ... arasında boşanma davasının ve her iki ortağın ayrı ayrı birbirinden şikayetçi olmaları nedeniyle açılmış ceza davalarının devam etmesi nedeniyle ortaklar arasında ciddi anlaşmazlık bulunduğu, uyum ve güvenin bozulduğu, şirket ortağı ...'un davalı şirketin faaliyet alanındaki konularda başka bir şirkete ortak olduğu, ortakların bundan sonra bir araya gelerek ticari faaliyette bulunmasına imkan kalmadığı,

TTK'nun 549/4. maddesindeki şirketin feshi için gerekli haklı sebeplerin oluştuğu gerekçesiyle davalı-karşı davacının davasının kabulüne, Yenersu Özel Sağlık Hizmetleri Ltd. Şti'nin fesih ve tasfiyesine, tasfiye memuru olarak mali müşavir ...'ın tayin edilmesine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, kar payının tespiti ve tahsiline ilişkin ortaklar kurulu kararının bulunmamasına göre davacı-karşı davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Karşı dava yönünden yapılan temyiz incelemesine gelince; HUMK'nun 91. maddesine göre, feragat iki taraftan birinin netice-i talebinden vazgeçmesidir. Karşı davacı vekili hükmü temyiz etmişse de, 01.04.2011 havale tarihli dilekçesiyle karşı davadan feragat ettiğini bildirmiş, vekaletnamesinde davadan feragat yetkisinin bulunduğu anlaşılmıştır. Hüküm kesinleşinceye kadar davadan feragat mümkündür. Bu durum karşısında, karşı davacı vekilinin davadan feragat dilekçesinin mahkemece değerlendirilip, sonucuna göre bir karar verilebilmesi için hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3-Bozma neden ve şekline göre, karşı davacı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.