Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/2785 K.2011/6478

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/02/2009 gün ve 2007/538-2009/97 sayılı kararı onayan Daire’nin 13.12.2010 gün ve 2011/2785 - 2011/6478 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin yurt dışından ithal ettiği elektrot başlığı emtiasının taşınmasının davalı tarafından üstlenildiğini, ihracatçıdan teslim alınan emtianın taşıma sırasında kaybedildiğinin ortaya çıktığını, satıcıya bedelinin ödendiğini, zararının karşılanmadığını ileri sürerek, 5.500 Euro karşılığı 9.685 YTL zararın emtianın kaybedildiği tarihten itibaren işleyecek ticari reeskont faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin taşıyıcı olmadığını, asıl taşıyıcı Fransa’da mukim firmanın acentesi konumunda olduğunu, istemin zamanaşımına uğradığını, ihracatçı firmadan teslim alındıktan sonra uluslar arası taşımanın yapılacağı antrepoya getirilmesi aşamasında kaybın gerçekleştiğini, tazminat istemi ve faiz isteminin yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, taraflar arasında davacının ithal ettiği emtianın taşınması konusunda anlaşma bulunduğu, bu emtianın satıcıdan teslim alındığı, taşıma sırasında kaybolduğu, davalının kasta eş değer kusurunun bulunduğu, CMR Konvansiyonunun 29. maddesine göre sınırlı sorumluluk olmayacağı, ağır kusur olması nedeniyle davanın 3 yıllık zamanaşımına tabi olduğu, bu yöndeki def’in yerinde bulunmadığı, davacının ödemesinin 10.11.2006 tarihi olduğu gerekçesiyle davanın 9.658.00 YTL’nin 10.11.2006 tarihinden itibaren değişen oranlarda reeskont faiziyle tahsiline dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce faiz başlangıç tarihinden düzeltilerek onanmıştır.

Davalı vekili bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.