Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/2837 K.2012/9522

Taraflar arasında görülen davada Karaisalı Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/12/2010 tarih ve 2010/243-2010/220 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin eşinin vefatı ile davalı şirkette %13.75 oranında hissedar olduğunu, şirket müdürü olan davalı ...’in 5 yıldır ortaklar kurulunu toplantıya çağırmadığını, müvekkili ve diğer ortakları şirketin durumundan haberdar etmediğini, şirketi muvazaalı olarak borçlandırdığını, müvekkiline hiç kâr dağıtmadığını, ihtarname ile toplantı yapılmasını istemesine rağmen sonuç alamadığını ileri sürerek, davalı şirkette toplantı yapılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirkette %10’dan fazla paya sahip ortakları davacı ve...’in diğer ortaklara gönderdikleri ihtarname ile ortaklar genel kurulu ve şirket müdürü seçilmesi konusunda toplantı yapılmasını istedikleri, toplantının yapılacağı yer, saat ve tarihin açıkça belirtildiği, davalı şirketin 5 ortağına da tebligat yapılıp münasip süre verildiği ancak toplantının yapılmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile şirket müdürü seçiminin görüşülmesi için davacıya davalı şirketin ortaklar kurulunu toplantıya çağırmak üzere TTK’nun 538/3. maddesine göre izin verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... temyiz etmiştir.

Dava, TTK'nun 538. maddesi uyarınca limited şirket genel kurulunu toplantıya çağırmak üzere izin istemine ilişkindir. Böyle bir davada husumetin şirkete yöneltilmesi gerekli ve yeterli iken, şirket müdürü olduğundan bahisle davalı ... hakkında açılan davanın kabulü ile aleyhine vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.