Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/284 K.2012/6823

Taraflar arasında görülen davada İzmir 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/08/2010 tarih ve 2009/1350-2010/883 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait kamyonun 16.07.2006 tarihinde davalıya ait otopark işletmesine tam ve sağlam olarak bırakıldığını, otoparkta kamyonun zarar gördüğün, İzmir 10. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/321 D.İş dosyası ile yaptırdıkları tespitte aracın insan eliyle verilmiş zarar ve eksilmeler nedeniyle çalışamaz durumda olduğunun, belirlendiğini ileri sürerek, 1.500,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, duruşmalara katılmamış, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki ilişkide Borçlar Kanunun 463. maddesi gereğince meydana gelen zarardan davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle, davacının açtığı tazminat davasının kabulüne, 1.500,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmak suretiyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.