Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/2880 K.2012/11486

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02.12.2010 tarih ve 2009/698-2010/667 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkilinin işlettiği alışveriş merkezinin güvenliğini sağladığını, alışveriş merkezine gelen bir müşterinin otoparkta bulunan aracının camı kırılarak içinden bir kısım eşyalarının çalınması nedeniyle müvekkili ve davalı hakkında açılan tazminat davasında 3.885,79 TL’nin müvekkili ve davalıdan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verildiğini, kararın kesinleşmesi üzerine davalı ve müvekkili hakkında başlatılan takip sonucu müvekkili tarafından borcun 8.500,00 TL’sinin ödendiğini, oysa alışveriş merkezinin güvenliğinden davalının sorumlu olduğunu, bu nedenle müvekkili tarafından ödenen paranın rücuen davalıdan tahsili gerektiğini ileri sürerek, anılan bedelin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, meydana gelen zarardan davacı ve davalının %50’şer oranında sorumlu oldukları, davalının alacaklıya sorumlu olduğu bedel kadar ödeme yaptığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.