KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2011/2925 E., 2013/3547 K.·Mahkemesi :ticaret Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Şubat 2013
Karar Metni
275 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29.11.2010 tarih ve 2010/70-2010/386 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen ....02.2013 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalının ...’da şube açarak faaliyet gösterdiğini, ancak ticaret siciline tescil işlemini yerine getirmesi için yapılan davete uymadığını ileri sürerek, ...’nın .... ve Ticaret Sicili Tüzüğü’nün 52. maddesi gereğince Türk Telekominikasyon A.Ş. Atakum Telekom Müdürlüğü'nün şube olarak re'sen tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, Atakum Telekom Müdürlüğü'nün hükmi şahsiyetinin bulunmadığını, bağımsız bir muhasebesinin, kendisine ait kasasının ve sermayesinin olmadığını, ticari defter ve belgelerin merkezde tutulduğunu, kayıt ve tescil mecburiyetlerinin bulunmadığını savunarak, davanın usul ve esas yönünden reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, dava konusu iş yerinin şube niteliğinde olduğu, şube niteliği olan iş yerinin bağımsız muhasebesinin bulunmamasının şube olarak tesciline engel teşkil etmeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2011/2925, K. 2013/3547, 26 Şubat 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama