Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/294 K.2012/15456

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/04/2010 tarih ve 2009/214-2010/109 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin "SARIYER KARAKÖY BÖREKÇİSİ + şekil" ibaresini uzun yıllardır kullanmakta olduklarını, anılan ibarenin 30, 35 ve 43. sınıflarda tescili için TPE'ye yaptıkları başvurunun "TARİHİ SARIYER KARAKÖY BÖREKÇİSİ + şekil" ibareli markaya benzer olduğundan bahisle 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi uyarınca 30. ve 43. sınıflar yönünden nihai olarak reddedildiğini, oysa müvekkillerinin işarete uzun süredir kullanmak suretiyle ayırt edicilik sağladıklarını ileri sürerek, TPE YİDK kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Daval TPE vekili, davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma va tüm dosya kapsamına göre, davalı marka sahibinin TPE nezdindeki tescil/red sürecine bir katılımı olmadığı, markaların ayırt edilemeyecek kadar benzer oldukları, 30. ve 43. sınıflarda yer alan mal ve hizmetlerin her iki marka kapsamında yer aldıkları, 556 sayılı KHK' nın 7/1-b maddesi anlamında tescil engelinin oluştuğu, 22.06.2004 tarih ve 5194 sayılı yasa ile 7/son. madde hükmünde yer alan, 7/1-b maddesine yapılan atıf kaldırıldığından ve davacı başvurusu bu değişiklikten sonra gerçekleştirildiğinden işarete başvurudan önce kullanımla ayırt edicilik kazandırıldığı yönündeki savunmanın sonuca etkili görülmediği gerekçesiyle, davanın davalı ... yönünden husumet yokluğundan, TPE yönünden ise esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.