Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/2967 K.2012/9077

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23/06/2010 tarih ve 2009/111-2010/370 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 4628 sayılı Enerji Piyasası Kanunu'nun 1. maddesinde tanımlanan "otoprodüktör grubu"nun, esas olarak ortaklarının elektrik enerjisi ihtiyacını karşılamak üzere elektrik enerjisi üretimi ile iştigal eden tüzel kişiyi ifade ettiğini, grup üyelerinin ihtiyacı olarak üretilen elektriğin satışının, üyelerin "nihai tüketici" niteliğini değiştirmediğini, davalı firmanın elektrik enerjisine tabi satışları olduğu tespit edildiğinden 3093 sayılı TRT Kurumu Gelirleri Kanunu'nun 4/c maddesi gereği müvekkili kuruma gayri safi satışlarının % 2'si oranında TRT payı ödemekle mükellef olduğunu ileri sürerek,

fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 25.12.2008 tarihi itibariyle anapara+faiz toplamı olan 358.928,78 TL alacağın, ödenmeyen anapara 120.754,05 TL'ye 25.12.2008 tarihinden itibaren tahsil tarihine kadar işletilecek 6183 sayılı yasada öngörülen gecikme zammı oranındaki faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin devraldığı santalde Toprak Grubu şirketlerinden Eskişehir'de üretim tesisleri bulunanların elektrik ihtiyacının karşılandığını, otoprodüktör grubu şirketleri ile grup ortakları arasındaki ilişkinin satım ilişkisi olmadığını, bu nedenle müvekkili şirketin TRT payının kapsamı dışında olduğunu, 6183 sayılı yasa hükümlerine göre faiz uygulanmasının da hukuka aykırı olduğunu savunarak, zamanaşımı yönünden ve esastan davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, zamanaşımı definin süresinde ileri sürülmediğine dair itirazda bulunulduğu, otoprodüktör grubunun istisnalar arasında sayılmaması nedeniyle, TRT'ye ayrılacak paydan muaf olmadığı, davalı şirketin grup şirketlerine 5.985.085,75 TL, Tedaş'a ise 251.655,60 TL tutarında elekrik sattığı, bu durum karşısında nihai tüketici istisnasının burada uygulanamayacağı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.