Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/3163 K.2012/9950

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/12/2010 tarih ve 2010/646-2010/792 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Banka nezdinde bulunan hesaplarından bilgisi ve isteği dışında yapılan talimatsız işlemler nedeniyle bakiyesinin eksildiğini ileri sürerek 110.039,00 TL’nın en yüksek mevduat faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 105.274,94 TL için davayı kabul ettiklerini, HUMK'nun 94 gereğince müvekkili aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğini bildirmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davalının davayı 105.274,94 TL için kabul ettiği, davalının fazlaya ilişkin talebinden vazgeçtiği gerekçesiyle, davalının kabul beyanı dikkate alınarak, 105.204,94 TL’nın davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talepten feragat edildiğinden bu nedenle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı ve davalı vekilleri temyiz etmişlerdir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm ve davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, davacının davalı Banka nezdinde bulunan hesaplarından bilgisi ve isteği dışında yapılan talimatsız işlemler nedeniyle bakiyesinin eksildiği iddiasına dayalı alacak istemine ilişkin olup, davacı vekili dava dilekçesinde 110.039,00 TL'nın en yüksek mevduat faiziyle birlikte tahsilini istemiştir. Davalı Banka vekili, 14/12/2010 tarihli cevap dilekçesinde, 105.274,94 TL için davayı kabul ettiğini bildirmiş, davacı yan ise fazlaya ilişkin talebinden feragat etmiştir. Ancak davacı yanın beyanında kabul edilen kısım yönünden faiz isteminden feragat ettiğine yönelik bir açıklık yoktur. Bu nedenle davanın kabul edilen kısmı yönünden faize hükmedilmemesi doğru görülmemiş, davacı vekilinin temyiz itirazının bu yönden kabulü ile, kararın davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.