Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/3270 K.2012/11044

Taraflar arasında görülen davada Trabzon 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/11/2010 tarih ve 2003/271-2010/256 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı şirket vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 19.02.2003 tarihinde davalı ...'ın sevk ve idaresindeki diğer davalı şirkete ait otobüsün kaza yapması neticesinde otobüste yolcu olarak bulunan müvekkilinin eşi... ve çocuğu ...'in vefat ettiğini belirterek 175.000,00 TL maddi, eş ve çocuğu için ayrı ayrı 50.000,00 TL manevi olmak üzere 275.000,00 TL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, olay sebebiyle açılan ceza davasının bekletici mesele yapılması gerektiğini, olayda otobüs sürücüsünün kusurunun bulunmadığını, talep edilen bedelin fahiş olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı, usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, yapılan ödemeler dikkate alındığında davacının destekten yoksun kalma tazminat alacağının bulunmadığı, davalı ... aleyhine açılan davadan feragat edildiği, davalı sürücünün %100 kusurlu olduğu, olay sebebiyle manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile davacının ölen eşi ve çocuğu dolayısıyla ayrı ayrı 30.000,00 TL olmak üzere toplam 60.000,00 TL manevi tazminatın davalı şirketten tahsiline, maddi tazminat isteminin reddine, davalı ... hakkındaki davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı şirket vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.