Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/3337 K.2011/5509

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/11/2008 gün ve 2008/355-2008/520 sayılı kararı onayan Daire’nin 15.12.2010 gün ve 2009/1899 - 2010/12942 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davacı ile davalı taşıma şirketi arasında toplam 81.160.80 Euro bedelli emtianın İstanbul’dan Paris’e taşınması konusunda anlaşma yapıldığını, emtianın zamanında varma yerinde teslim edilmediğini, aracın emtialarla birlikte çalındığının beyan edildiğini, taşımacı davalının malların teslim edilmemesinden ve tahsil ettiği navlun bedelinden sorumlu olduğunu, davalı şirketin ise diğer davalının CMR sorumluluk sigortacısı olup poliçe limiti ile zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek,

ıslah edilmiş hali ile 81.160.80 Euro mal bedelinin 16.08.2004 tarihinden itibaren 3095 Sayılı Yasa’nın 4/a maddesi gereğince faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen, 2.225.25.-YTL navlun bedeli, 319,00 YTL gümrükleme bedeli ve 5.000 YTL manevi tazminatın davalı taşıyandan faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece Dairemizin bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda alacağın ıslahla artırılan kesiminin CMR’nin 32.maddesi uyarınca zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile 1.000 Euro'nun 15.09.2004 tarihi itibarıyla faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin istem ile ıslah edilen alacak bölümünün zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş, davacı vekilince temyizi üzerine Dairemizin 15.12.2010 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.