Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/3378 K.2012/9621

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/10/2010 tarih ve 2009/672-2010/716 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait evin davalı şirkete konut sigorta poliçesiyle sigortalı olduğunu, hırsızlık sonucu hasar meydana geldiğini, zararının 25.000 TL olduğu halde daha düşük miktar teklif edildiğini ileri sürerek, 25.000 TL'nın olay tarihi olan 16.11.2007 tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasar bedelinin 8.851 TL olduğunu, bu miktar yönünden davayı kabul ettiklerini, diğer talep edilen miktarın teminat kapsamında olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının talep ettiği antika kılıç ve saatin poliçe ekinde listelenmemesi nedeniyle teminat dahilinde olmadığı, evde 30 adet viski bulunmasının hayatın olağan akışına aykırı bulunduğu, hasar bedelinin 12.546 TL olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 12.546 TL'nın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Ancak, davacı tarafından bilirkişi ücreti olarak 1.050 TL ödendiği halde, hüküm kısmında 700 TL üzerinden yargılama giderinin hesaplanması doğru olmamış ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.