KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2011/3395 E., 2012/11760 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Temmuz 2012
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 8. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/11/2010 tarih ve 2009/2219-2010/2428 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirket nezdinde işyeri sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan işyerinde 12.02.2009-14.02.2009 tarihleri arasında yağan yağmurlar neticesinde davalıya ait terastaki inşaat artıklarının su giderini tıkaması sonucu hasar meydana geldiğini, hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini belirterek şimdilik 6.256,00 TL'nin, faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin sorumluluğunun bulunmadığını, talep edilen bedelin fahiş olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, sigortalı işyerinde sigortalı tarafından herhangi bir proje olmaksızın havalandırma bacası imal edildiği, davalı tarafça da teras katta izolasyon işi yapılmış ise de, izolasyonun iyi uygulanmadığı, duvar birleşim yerlerinin açık bırakılması sonucu suların aşağıya sızarak hasarın oluşmasına sebebiyet verdiği, sigortalı ve davalının olayda ayrı ayrı %50 oranında kusurlu oldukları gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 3.128,00 TL'nın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2011/3395, K. 2012/11760, 3 Temmuz 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama