Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/3684 K.2012/20648

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/11/2010 tarih ve 2010/90-2010/462 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin WİPO nezdinde 976068 nolu “ ZARA HOME” ibareli markasını Türkiye’de tescil için yaptığı 2008/60541 sayılı başvurunun 556 sayılı KHK’nun 7/1-b maddesi uyarınca Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından dava dışı Neşe Zara Ulus adına tescili 2008/09878 nolu “ZARA” ibareli markayla aynı ve ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğu gerekçesiyle kısmen reddedildiğini, bu karara karşı yaptıkları itirazın da TPE YİDK tarafından reddedildiğini, ancak müvekkilinin markasının dünyaca tanınmış marka olduğunu, redde dayanak markanın hükümsüzlüğü istemi ile açılan davada Ankara 2.FSHM’nin 2009/193.

E. 201023 K.sayılı karar ile markanın 41/12 alt gruptaki hizmetler dışındaki ürünler yönünden hükümsüzlüğüne karar verildiğini, kararın henüz kesinleşmediğini, bu dosyanın sonucunun bekletici mesele yapılması gerektiği ileri sürerek, YİDK’nun 2009/M-5443 sayılı kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davacı başvurusunun TPE tarafından KHK’nin 7/1-b maddesi uyarınca reddedildiği, davacının başvurusundan çıkarılan malların 2. ve 15. sınıfa dahil mallar olduğu, red gerekçesi olan ZARA ibareli markanın da aynı mallar yönünden daha önce Neşe Zara Ulus adına tescilli olduğu, davacının çok sayıda ZARA unsurlu markası var ise de bunların hiçbirinin tescil kapsamından çıkarılan malları kapsamadığı, her iki markada da ayırtedici unsurun ZARA ibaresi olduğu, ayırtedici unsurlar yönünden markalar arasında ayniyet bulunduğu,

başvurudan çıkarılan mallar ile redde dayanak markanın tescil kapsamının tamamen aynı olması nedeniyle başvurunun KHK’nın 7/1-b maddesi uyarınca reddinin hukuka uygun olduğu, dava YİDK kararının iptali davası olduğu için YİDK kararının alındığı tarihteki hukuka uygunluğu değerlendirildiğinden gerek marka başvuru tarihi gerekse YİDK’nun 04.01.2010 tarihli kararı sırasında red gerekçesi 2003/09878 nolu marka başvurudan çıkarılan mallar yönünden varlığını sürdürdüğünden Ankara 2.FSHM’nin 2009/193.E.

2010/23 K. sayılı kararının sonucunun beklenilmesine gerek görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.