KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2011/37 E., 2012/946 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Ocak 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
- Davacılar
- 1-...
Karar Metni
262 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
2-... VEKİLİ :Av. ... DAVALILAR :1-...
VEKİLİ
Av. ... Kurt Kara 2-...
Taraflar arasında görülen davada Kozan 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02.02.2010 tarih ve 2008/230-2010/25 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacılar vekili, davalı birliğin Tedaş'a borcu bulunduğunu, borcun 6 taksitte ödenmesinin kararlaştırıldığını, ayrıca 6 adet bono tanzim edildiğini, müvekkillerinin ise bu senetlere kefil olduğunu, Tedaş'ın haklarında takipte bulunduğunu, takibin 17.346,70 TL üzerinden devam ettiğini, müvekkillerinin Tedaş'a abone olmadıklarını, davalı birliğin davacılar aleyhine haksız yere zenginleştiğini ileri sürerek, davacılardan talep edilen 17.346,70 TL'nın faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmişlerdir.
Davalı ... vekili, sebepsiz zenginleşmeden söz edilebilmesi için davacıların Tedaş'a ödeme yapması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacıların Tedaş'a borç ödediklerine dair belge ibraz etmediği, davacılar yararına alacak hakkı doğmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
21,15 H · 17,15 PH · 04,00 BK 08.02.2012-RK
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2011/37, K. 2012/946, 30 Ocak 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama