Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/3781 K.2011/6772

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.09.2008 gün ve 2008/71 - 2008/182 sayılı kararı onayan Daire’nin 20.10.2010 gün ve 2009/199 - 2010/10542 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin tanınmış markası olan IKEA ibaresini 1-45. sınıflarda tescil ettirmek üzere 23.02.2005 tarihinde TPE’ye marka tescil başvurusunda bulunduğunu, başvurunun markalar dairesi tarafından 18/1-5, 24/1, 5, 7, 8, 25/1-7 ve 26/1-4, 6-8. sınıf emtialar yönünden 556 sayılı KHK’nin 7/b maddesi uyarınca 1998/15371 sayılı marka dayanak alınarak reddedildiğini, müvekkilince yapılan itirazın YİDK tarafından 18/1-5 ve 24/1.sınıf mallar yönünden kabul edilmesine karşın diğer sınıflar yönünden reddedildiğini,

oysa ki davacı markasının davalıya ait redde mesnet marka tescil edilmeden daha önceki tarihlerde Dünyanın bir çok ülkesinde ve Türkiye’de tescil edilmek ve kullanılmak suretiyle tanınmışlık vasfı kazandığını, davalı şirketin 1998/15371 sayılı İKİA + şekil ibareli markayı müvekkilinin tanınmışlık vasfı taşıyan markasından istifade etmek amacıyla kötü niyetle tescil ettirdiğini ileri sürerek,

YİDK kararının iptaline, davalı şirket adına tescilli olan 03.11.1998 gün ve 1998/15371 sayılı markanın hükümsüzlüğü ile marka sicilinden terkinini ve bu kararın Türkiye çapında yayın yapan gazetelerden birinde ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili, davanın süresinde açılmadığını, müvekkilinin 1998/15371 sayılı markasının tescil tarihinden bu yana 5 yıllık süre dolduğundan davacının dava açma süresini geçirdiğini, davacı markasının tanınmış marka olduğu kabul edilse bile müvekkili şirket tescilinin kötü niyetli olmadığını, davacının müvekkilinin tescil tarihinde Türkiye’de faaliyette bulunan bir firma olmadığını, tescilde öncelik hakkının müvekkiline ait olduğunu, bu nedenle davacı başvurusunun reddinin hukuka uygun bulunduğunu, ayrıca YİDK kararının iptal edilmesinin müvekkili şirket markasının hükümsüzlüğünü gerektirmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Hollanda kanunlarına göre ticari merkezi anılan ülkede bulunan ticaret unvanı INTER IKEA SYSTEMS BV. olan, her çeşit mobilya, ev tekstili, her çeşit konfeksiyon ürünleri, mutfak eşyası, galvaniz ürünler, dekoratif ve dekorasyon ürünleri, resim çerçeveleri vb. ürünlerin ticaretine ilişkin mağazacılık faaliyetinde bulunan davacının IKEA ibareli markasının ilk tescilinin 1943 yılında gerçekleştirildiği, ilk mağazasının 1953 yılında İsveç’te açıldığı,

1970’li yıllardan itibaren devam eden süreçte Dünyanın pek çok ülkesinde yerel ve OHİM de bölgesel tescillerinin bulunup, dünyanın değişik kıtalarındaki Avustralya, Avusturya, Belçika, Kanada, Çin, Çek Cumhuriyeti, Danimarka, Fınnandiya, Fransa, Almanya, Macaristan, İrlanda, İtalya, Kuveyt, Malezya, Hollanda, Polonya, Suudi Arabistan, Singapur, Slovakya, İspanya, İsveç, İsviçre, Tayvan, Birleşik Arap Emirlikleri, Birleşik Krallık ve ABD’de 150 adet IKEA adını kullanan mağazanın bulunduğu,

ayrıca 8, 2, 11, 16, 20, 21, 24, 27, 35, 36, 39, 41, 42, 43. sınıfları içerecek biçimde ilki 1988 tarihinde olmak üzere dava tarihine kadar geçen zaman içerisinde 105942, 109398, 198674, 180218, 206329, 209570, 189190, 2004/40027 ve 2007/43282 sayılı markaları da TPE nezdinde adına tescil ettirdiği, 1991 yılından itibaren İstanbul’da irtibat bürosu kurarak faaliyetini geliştirdiği, kuvvetli reklam, kalite ve yaygın dağıtım ile tüm insanlar tarafından refleks halinde hatırlanan tanınmış bir marka vasfını kazandığı,

davalı şirketin ticaret unvanı İKİAS TEKSTİL SANAYİİ ve TİCARET A.Ş olmasına karşın 24.25 ve 26. sınıf emtiaları kapsayacak biçimde 03.11.1998 tarihinde unvanında yazıldığı gibi olmayacak biçimde İKİA+Şekil+S biçiminde 1998/15371 sayı ile marka tescili gerçekleştirdiği, bu markanın davacının tanınmış IKEA ibareli markası ile iltibas yaratabilecek derecede benzer bulunduğu,

556 sayılı KHK’nin 7/b ve 8/b maddeleri uyarınca davalı şirket markasının tescilinin hukuka uygun bulunmadığı ve 556 sayılı KHK’nin 42. maddesi uyarınca hükümsüzlüğüne karar verilmesi gerektiği, öte yandan Paris Sözleşmesi'nin 1. mükerrer 6. maddesi ile TRİPS’in 16. maddesi uyarınca tanınmış markanın aynısı veya iltibas yaratabilecek derecede benzerinin üçüncü kişiler tarafından marka olarak tescilinin mümkün bulunmadığı, bu hususun ayrıca 556 sayılı KHK’nin 7/1-i ve 8/4. maddeleri ile de hüküm altına alındığı,

davacının IKEA ibareli markasının tanınmışlığının 23.12.1996 tarihi itibari ile gerçekleştiği, davalı markası- nın anılan tarihten sonra tescil olunduğu, aynı sektörde tacir olan davalının “davacının tanınmış markasından haberdar olmadığını” savunmasının TTK’nun 20. maddesi uyarınca hukuka uygun bulunmadığı, davacı markasının tanınmış olması ve davalının davacı markalarına yanaşması nedeniyle hükümsüzlük davası açmak için gerekli beş yıllık sürenin dolmuş olmasından da bahsedilmesinin olanaksız bulunduğu,

ancak davalıya ait redde mesnet alınan markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesinin davacının başvurusunun reddi kararına tesir etmeyeceği, davacı başvurusunun konusu olan IKEA ibareli marka ile redde mesnet alınan 1998/15371 sayılı markanın konusu olan İKİA+Şekil ibareli marka aynı ve benzer olduğu gibi başvurunun kapsamında yer alan ve reddedilen 24/5, 7, 8, 25/1, 7 ve 26/1, 2, 3, 4, 6, 7, 8. sınıf ürünler ile davalıya ait redde mesnet alınan markanın kapsamında bulu- nan 24/5, 7, 8, 25/3 ve 26/1-4, 6-8 sayılı ürünlerin benzer alıcı çevresine hitap ettiği,

davacı şirket başvurusunun 556 sayılı KHK’nin 7/b maddesi uyarınca reddi kararının hukuka uygun bulunduğu sonucuna varılarak, YİDK kararının iptali istemiyle açılan davanın reddine, hükümsüzlük istemli davanın kısmen kabulü ile davalı şirket adına tescilli 03.11.1998 gün ve 1998/15371 sayılı markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine, ilan isteminin reddine dair verilen karar, davacı ve davalı şirket vekillerince temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.