Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/3966 K.2011/6452

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/07/2008 gün ve 2005/153-2008/441 sayılı kararı bozan Daire’nin 28/12/2010 gün ve 2008/13353-2010/9088 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı T.C.

Ziraat Bankası'na ait ve banka müşterilerine verilmiş olan kredi kartlarının kaybolması veya çalınması neticesinde meydana gelebilecek maddi zararları kredi kartı sigorta poliçesi ile sigortaladığını, dava dışı bankanın kredi kartlarının yönetim yazılımının yenilenmesi ve yeni sistemin adaptasyonunun sağlanması amacıyla davalı şirketle bir sözleşme akdettiğini, davalı şirket çalışanlarının kredi kartlarının basımını yapan dava dışı Printoplast şirketinden temin ettikleri kartlar üzerine dava dışı banka müşterilerine ait banka kredi kartı bilgilerini yetkisizce ve gizlice kopyalayıp,

bu kredi kartları ile Şubat 1996 tarihinde Ankara ve İstanbul'daki değişik ATM'lerden toplam 40.357,00 YTL para çektiklerini, müvekkilince sigortalı bankanın zararının 34,960,93 YTL'lik bölümünün ödendiğini ileri sürerek, 34.960,93 YTL hasar tazminatının sigortalısına yapılan ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir. Mahkemece davanın kabulü ile 34.960,93 YTL'nın 18.06.1996 ödeme tarihinden itibaren 01.01.2000 tarihine kadar reeskont, bu tarihten itibaren ise avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, davalı vekilince temyiz edilen karar Dairemizin 20.12.2010 tarihli kararında yazılı gerekçeyle davalı yararına bozulmuştur. Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.