Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/3990 K.2012/11393

Taraflar arasındaki davadan dolayı Gebze 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/12/2010 gün ve 2009/514-2010/522 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı şirkete taşıma hizmeti verdiğini, buna ilişkin kesilen faturaların usulüne uygun olarak davalı tarafa tebliğ edilmesine rağmen fatura bedellerinin ödenmediğini, alacaklarının bir kısmı için davalı aleyhine icra takibi başlatıldığını, davalının takibe haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, 300.917,48 TL alacağın ticari faizi ve %40 icra inkâr tazminatı ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; 19/02/2010 tarihli oturumda davanın alacak davası olduğunu bildirmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin davacı şirkete borcu bulunmadığını, bilakis davacıdan alacaklı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalının defter kayıtlarına göre davacı şirkete 214.148,49 TL borcu bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, 214.148,49 TL’nın ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline ve fazlaya ilişkin talepleri ile icra inkâr tazminatı isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Hükmü temyiz eden davacı vekili tarafından verilen temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydedilmiş olduğu, davacı vekiline temyiz harcını yatırması için muhtıra çıkarıldığı, ancak muhtıraya rağmen davacı vekilinin temyiz harcını yatırmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece muhtıra gereği HUMK’un 434/3 maddesi uyarınca işlem yapılması için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiştir.