Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/4016 K.2012/10239

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/11/2010 tarih ve 2009/270-2010/328 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi temlik alan vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, kredi kartı borcundan dolayı hakkında başlatılan takipte emekli maaşı üzerinde 1/4 oranında haciz işlemi uygulandığını, haciz işlemine yaptığı şikayetin kabul edildiğini ve haczin kaldırıldığını ileri sürerek, 2004 Eylül ayından itibaren yapılan kesintiler toplamı 10.263 TL’nin faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının Yapı ve Kredi Bankası AŞ Mensupları Yardım ve Emekli Sandığı Vakfından aldığı emekli maaşının 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu kapsamında olmadığını, emekli maaşının haczinin mümkün olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen hesap bilirkişisi raporuna dayanılarak, davacı hakkında başlatılan takipte davacının emekli maaşı üzerinde uygulanan haciz işlemine yönelik şikayetin kabulü ile haczin kaldırıldığı, davacının tek sosyal güvencesi olan emekli maaşını aldığı Yapı ve Kredi Bankası AŞ Mensupları Yardım ve Emekli Sandığı Vakfının 506 sayılı Kanunun geçici 20. maddesine tabi Özel Emeklilik Sandığı içerisinde yer aldığı, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunun 93. maddesine göre haciz yoluyla kesinti yapılamayacağı gerekçesiyle 10.243 TL’nin tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, temlik alan vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, temlik alan vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.