KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2011/4054 E., 2011/5511 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Mayıs 2011
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
286 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 12.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27.05.2008 gün ve 2005/266 - 2008/199 sayılı kararı bozan Daire’nin gün ve 2009/1554 - 2010/12573 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete ait otobüs ile 21.12.2003 tarihinde Antalya’dan Ankara’ya gelip yine aynı şirketin servis aracıyla evine giderken, diğer davalı sürücünün kusuru nedeniyle araç içinde düşerek yaralandığını, müvekkilinin bu olayda sağ kalçasının kırıldığını, tedavi masraflarını ve bakımını yakınlarının üstlendiğini, davalıların ise müvekkili ile ilgilenmediklerini ileri sürerek, 25.000 TL manevi ve şimdilik 50 TL maddi tazminatın temerrüt faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiş, 21.09.2007 tarihli ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini 10.291,09 TL’na yükseltmiştir.
Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.
Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 10.291,09 TL maddi ve 5.000 TL manevi tazminatın 23.12.2003 olay tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, taraf vekillerince temyiz edilen karar Dairemizin 07.12.2010 tarihli kararında yazılı gerekçeyle davacı yararına bozulmuştur.
Davalılar vekilleri bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2011/4054, K. 2011/5511, 6 Mayıs 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama