Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/4088 K.2011/8083

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07.10.2008 gün ve 2002/103-2008/217 sayılı kararı bozan Daire’nin 27.09.2010 gün ve 2009/3278-2010/9305 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “Tophane’den Nusretiye Camii” isimli yağlı boya eserin sahibi olduğunu, tabloyu dava dışı ...’na hediye ettiğini, davalı ...’ın genel koordinatör, davalı ...’nun müzayede yöneticisi olduğunu, eserin müzayede yoluyla satışının önlenmesi için 15.02.2001 tarihinde davalılara ihtarname çektiğini, buna rağmen satışa sunulduğunu, umuma arz yetkisinin manevi haklardan olduğunu, kimseye devredilmediğini ileri sürerek, 10.000 YTL manevi tazminatın davalılardan müteselsilen tahsilini, FSEK 45/1 ve 70/3 maddeleri gereğince sanatçıya ödenmesi gereken münasip payın tespitini,davacıya ödenmesini,ihbar tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasını talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, tablonun Mustafa Dölay isimli kişiden satışa sunulmak üzere alındığını, satış bedelinin bu kişiye ödendiğini,tazminattan sorumlu olmadıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının eseri hibe etmekle mali haklardan vazgeçtiği, manevi hakların devredilemeyeceği, umuma arzın da manevi haklardan olduğu, eser sahibinin rızasının gerektiği, yapılan ihtara rağmen tablonun satıldığı, FSEK 14 ve 70 maddeleri gereğince manevi haklarının zedelendiği gerekçesiyle, davalı şirket yönünden 4.000 YTL manevi tazminatın 19.02.2001 tarihinden itibaren yasal faiziyle davalı şirketten tahsiline, sair taleplerin ve diğer davalılar yönünden davanın husumetten reddine karar verilmiş, davalılar vekilince temyiz edilen karar Dairemizin 27.09.2010 tarihli kararında yazılı gerekçeyle davalı şirket yararına bozulmuştur.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.