Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/4488 K.2012/9323

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14/12/2010 tarih ve 2008/178-2010/695 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin davalı bankadan 100.000 TL ticari kredi kullandıklarını, bu kredi sözleşmesi çerçevesinde 100.000 TL değerinde bonunun davalı bankaya teminat olarak verildiğini, kredinin ödemelerinin zamanında yapıldığını, ancak son taksit olan 8.000 TL'nın zamanında ödenmemesi nedeniyle davalılar alehine icra takibi yapıldığını, ilgili senedin protesto edildiğini, davalının bu eylemi nedeniyle müvekkillerinin başka bankalardan kredi alamadıklarını, ödemelerinin sıkıntıya düştüğünü ileri sürerek, her bir müvekkili için 10.000 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 30.000 TL'nın davalıdan alınmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıların iddia ve taleplerinin gerçeğe aykırı olduğunu, davacılara kredi kullandırıldığını ancak ödemelerin süresinde yapılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, manevi tazminata hükmedilmesi için davalı bankanın kusurlu ya da kasıtlı işlemleri neticesinde davacıların kişilik haklarının zarar görmesi gerektiği, davalının hukuka ve kanuna aykırı bir tutumunun bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.