Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/4585 K.2012/10442

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 8. Sulh Hukuk (Beyoğlu 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/10/2010 tarih ve 2008/248-2010/779 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili müvekkilinin dava dışı sigortalısına ait evin davalının su borularının patlaması sonucu hasar gördüğünü ve bu sebeple müvekkili tarafından sigortalısına ödenen 1.735 TL’nın davalıdan 27.12.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu olayın hizmet kusuru niteliğinde olduğundan idari yargıda davanın görülmesi gerektiğini, olay tarihinin net olarak belirtilmediğini, davacının iddialarına ilişkin kanıt sunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, yolun eğimli olması sebebiyle davalıya ait su borularının dört metre derinlikten geçtiği, patlama sırasında eve sızan sular sonucu hasarın meydana geldiği gerekçesiyle davanın kabulüne, 1.735 TL’nın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.