KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2011/4642 E., 2012/12191 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Temmuz 2012
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27/01/2011 tarih ve 2010/42-2011/16 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili müvekkilinin A tipi antreposuna davalının 21/06/2005 tarihinde yurtdışından gelen kimyevi madde içeren emtiasını boşalttığını, davalı tarafın antrepo beyannamesi vermesine karşın emtiasını müvekkilinin antreposundan almadığını ve antrepo ücreti ödemediğini iddia ederek, fazlaya ait hakları saklı kalmak kaydıyla açılan davada yargılama sırasında yapılan ıslah ile antrepo ücreti olan 29.106,62 TL'nın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, antrepo ücretinin emtianın antrepoya giriş tarihi olan 21/06/2005 ile emtianın sele maruz kaldığı 09/09/2009 tarihine kadar toplam 1.541 gün üzerinden hesaplanması gerektiği, buna göre dönemin antrepo ücret ortalamaları baz alınarak yapılan hesaplama sonucunda davacının davalıdan talep edebileceği antrepo ücretinin toplam 13.568,39 EURO karşılığı 29.109,62 TL olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile, 29.109,62 TL alacak tutarının yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2011/4642, K. 2012/12191, 10 Temmuz 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama