Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/4674 K.2012/9841

Taraflar arasında görülen davada Ankara 9. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/12/2010 tarih ve 2010/342-2010/2379 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... nezdinde konut sigorta poliçesi ile sigortalanan taşınmazından 2.550 TL değerindeki kombinin çalındığını, uyarıya rağmen sigorta şirketince zararın teminat kapsamında bulunmadığı belirtilerek ödeme yapılmadığını ileri sürerek, 2.550 TL zararın olay tarihinden itibaren işleyecek en yüksek reeskont faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zararın teminat dışında kalması nedeniyle ödenmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, hırsızlıktan kaynaklanan zararın sigortalının ağır kusuru kapsamında değerlendirilemeyeceği, kombinin 2. el değerinin yapılan araştırma sonucunda 1.800 TL olduğunun anlaşıldığı, %5 muafiyet tenzili yapılması suretiyle 1.710 TL zararın ödenmesi gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 1.710 TL alacağın temerrüt tarihi 05.02.2010 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.