Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/48 K.2011/15698

Taraflar arasında görülen davada İzmir 9. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/02/2010 tarih ve 2008/744-2010/163 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, sağlık sektöründe hizmet veren müvekkili şirketin davalılardan Royalcert A.Ş. ile imzaladığı sözleşme ile kalite yönetim belgesi alınması hususunda anlaşıldığını, bu anlaşma sonrasında müvekkilinin söz konusu belgeyi alabilmek için gerekli olan yapı ve standartları gerçekleştirmek amacıyla diğer davalı Metrosan Ltd.Şti ile anlaştığını, davacının sözleşmeler çerçevesinde parasal yükümlülüğünü yerine getirmesine rağmen aynı hassasiyetin davalılardan Metrosan A.Ş.tarafından gösterilmediğini,

zira davacıya yönelik olarak verilmesi gereken eğitim hizmetinin sözleşmenin gerektirdiği şekilde verilmediğini,yine yapılan araştırmada davalılardan Royalcert A.Ş'nin 4457 sayılı yasa çerçevesinde kurulan Türk Akreditasyon Kurumunun vereceği izin çerçevesinde faaliyet gösterebileceğini, bu davalının faaliyet sınrırları arasında sağlık ve sosyal işlere özgülenen kodun bulunmadığın, bu nedenle davalıların var olmayan bir yetkiye dayanarak belgelendirme işlemini gerçekleştirdiklerini, böylelikle sözleşme gereğinin yerine getirilmediğini ileri sürerek,

davalılarla yapılan sözleşmelerin feshi ile ödenen 4.349,95 TL davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılardan Metrosan Ltd. Şti. vekili, müvekkili ile davacı arasındaki sözleşmenin 02/05/2007 tarihli ve üç ay süreli olduğunu, bu sözleşmenin gereğinin kendileri tarafından yerine getirildiğini, davacıya 10/07/2007 tarih ve 2289 /ÇİĞ9A sertifika no'lu 3 yıl süreli sertifikanın verildiğini, sözleşmenin amacının danışmanlık ve eğitim hizmetleri verilmesi olduğunu, müvekkilinin EA 38 konusunda davacıya bir taahhüt de bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, taraflar arasındaki sözleşmenin yapıldığı tarih olan 10/07/2007 tarihinde ilgili kurum tarafından EA38 kapsamında akredite edilmiş herhangi bir belgelendirme kuruluşunun bulunmadığı, bu durumda davalının EA38 kapsamında bir yükümlülüğününde oluşmayacağı, davalıların üzerlerine düşen yükümlülükleri yerine getirdikleri gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp,değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, mahkemece bakiye harcın davalıya iadesi konusundaki yapılan yanlışlığın esasen maddi hataya dayalı olmasına ve mahallinde düzeltilmesinin mümkün bulunmasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.