Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/4999 K.2012/11652

Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07/10/2010 tarih ve 2009/315-2010/542 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı bankadan genel nakdi kredi sözleşmesi ile kredi alan Baytaş Döviz Tic. A.Ş.’ye kefil olan dava dışı Galip Yücer tarafından ödenmeyen kredi borcu olan 38.000 TL’nın müvekkili tarafından ödendiğini, alacağın teminatı olan Galip’e ait araç üzerinde banka lehine tesis edilen rehin hakkına bu ödeme nedeniyle müvekkilinin halef olduğunu ve bankanın da göndermiş olduğu taahhütname ile bu durumu benimsediğini, rehinin kaldırılmasının ardından aracın 3. kişiye satıldığını, müvekkilinin zarara uğradığını ileri sürerek, şimdilik 1.000 TL’nın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile Galip arasında diğer kredi sözleşmesinden ayrı olarak taşıt kredisi ve rehin sözleşmesi bulunduğunu, asıl borçlu Galip’e ait araç üzerine bu sözleşmeye istinaden banka lehine rehin tesis edildiğini, bu alacağın ödenmesi üzerine rehinin kaldırıldığını, anılan kredi borcunun davacı tarafından ödenmediğini, davacının ödemesinin Baytaş Döviz Tic. A.Ş.’ne verilen kredi borcuna ilişkin olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, Galip’e ait araç üzerindeki rehin kaydının davalı banka ile Galip Yücer arasında imzalanan taşıt kredisi sözleşmesi nedeniyle konulduğu, her ne kadar banka tarafından Baytaş Döviz Tic. A.Ş’ne verilen kredi borcunun davacı tarafından ödenmesi nedeniyle araç üzerindeki rehine davacının halef olduğuna dair taahhütte bulunulmuş ise de taahhütnamedeki beyanların rehin kaydına uygun olmadığı, davacının ödeme dekontunda da ödemenin Baytaş Döviz Tic. A.Ş. borcuna mahsuben yapıldığının belirtildiği, taahhütnamenin maddi hataya dayalı olduğu, davacının yaptığı ödeme ile araç üzerindeki rehin hakkına halef olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacının dava dışı Baytaş Döviz A.Ş.’nin borcunu ödemesinden sonra, borcun teminatı olarak verilen rehinli araçla ilgili olarak banka tarafından davacıya halef olduğuna dair taahhütte bulunulmasına rağmen, rehnin devredilmemesi nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkin olup, mahkemece, davalı bankanın noterde düzenlemiş olduğu 19.02.2008 tarihli beyan ve taahhütname başlıklı belgedeki beyanların maddi hataya dayalı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bir güven kurumu olarak basiretli tacir gibi davranması gereken bankalar BK’nun 99/2. maddesi uyarınca objektif özen yükümlülüğünün yerine getirilmemesinden kaynaklanan hafif kusurlarından dahi sorumludur. Buna göre, davacı ödemiş olduğu kredi borcunun rehinle temin edildiğine güvenerek ödeme yapmış olup, davalı banka bu rehine BK’nun 496. maddesi uyarınca davacının halef olduğuna dair beyan ve taahhütte bulunduktan sonra bu borcun teminatının olmadığını, rehinin başka bir borç için verildiğini ileri süremez. Bu durumda, mahkemece, davalı bankanın bu eylemi nedeni ile davacının zarara uğrayıp uğramadığı, uğradı ise zarar miktarı tespit edilerek, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.