Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/5240 K.2012/6189

Taraflar arasında görülen davada Samsun 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/12/2010 tarih ve 2009/441-2010/1622 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka nezdinde bulunan hesabından müvekkilinin bilgisi ve talimatı olmadan internet yoluyla 24.11.2008 tarihinde 3.580 TL'nin tanımadığı üçüncü kişilerin hesabına aktarıldığını, davalı Banka'nın elektronik bankacılık hizmetinde gereken güvenliği sağlayamadığını, müvekkilinin maddi zarara uğradığını ileri sürerek, 3.580 TL'nin bankadan çekiliş tarihinden itibaren uygulanacak reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili Banka'nın kusurlu olmadığını ileri sürerek davanın reddini talep ediyor.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre bankaların bir güven kurumu olmaları ve davalı Banka'nın ilgili internet bankacılığı işlemlerinde gerekli özeni göstermediğini belirterek davanın kabulü ile 3.580 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.