Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/5380 K.2012/12059

Taraflar arasında görülen davada İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/06/2010 tarih ve 2008/450-2010/278 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı banka nezdinde bulunan hesabından müvekkilinin talebi ve bilgisi dışında 8.000,00 TL para ödendiğini, davalı bankanın yazılı talimata istinaden diğer davalı ...’e ödeme yaptığını müvekkili şirkete bildirdiğini, talimattaki imzanın müvekkili şirket müdürüne ait olmadığını ileri sürerek, 8.000,00 TL’nın ticari faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili, müvekkili bankanın bir kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına, toplanan delillere ve düzenlenen bilirkişi raporlarına göre, davalı ...’ün davacının hesabından çekilen paranın tazmini konusunda BK.’nun 41. vd. maddeleri gereğince sorumlu olduğu, davalı bankanın talimattaki imzanın şirket yetkilisine ait olup olmadığı hususunda gerekli araştırmayı yapmadığı için %50 kusurlu olduğu, davacı şirketin de daha önceki bankacılık işlemlerinde davalı ...’ü aracı kılarak davalı banka nezdinde güven oluşturması nedeniyle ortaya çıkan sonuçtan %50 sorumlu olduğu gerekçesiyle, açılan davanın davalı ... yönünden kabulü ve davalı banka bakımından kısmen kabulü ile,

8.000,00 TL alacağın davalı ...’ten, davacı alacağının 4.000,00 TL’nın davalı bankadan yasal faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen, tahsilde tekerrür olmamak üzere, tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.