Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/5398 K.2012/11135

Taraflar arasında görülen davada Büyükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23.12.2010 tarih ve 2010/1244-2010/1576 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan olan alacağının Franfurt AM MAIN Eyalet Mahkemesinin kararıyla hüküm altına alındığını, müvekkilinin bu alacağını Almanya'da tahsil edemediğini, Türkiye'de tahsil ve icrası için kararın tenfizinin gerektiğini ileri sürerek, Franfurt AM MAIN Eyalet Mahkemesinin 2/26 0 87/05 sayılı kararın tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin yabancı mahkemede açılan davadan haberdar olmadığı gibi kendisine bu hususta herhangi bir tebligat yapılmadığını, müvekkilinin davacıya bir borcu bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, tenfize konu yabancı mahkeme kararıyla davacının davasının kabulü ile alacağın tahsiline karar verildiği, karar içeriğine göre davalıya davanın yargılaması sırasında tebligat yapıldığı ve davalının avukat marifetiyle temsil edildiği, 5718 Sayılı Kanun’un 54. maddesinde aranan koşulların oluştuğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile Frankfurt AM MAIN Eyalet Mahkemesinin 29.04.2008 tarih ve 2/26 0 87/ 05 sayılı kararının tenfizine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.