Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/544 K.2012/6526

Taraflar arasında görülen davada Afyonkarahisar 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 28.09.2010 tarih ve 2010/358-2010/322 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin MOGAZ ve LİPETGAZ ibaresi ile LPG(sıvılaştırılmış petrol gazı) dolum, satış ve dağıtım faaliyetinde bulunduğunu, davalının bayi olmadığı halde müvekkilinin markasını taşıyan tüpleri ticari amaçla bulundurarak piyasaya sunduğunun 22.11.2004 tarihli tutanakla tespit edildiğini ileri sürerek, davalı eylemlerinin marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitini, tecavüz ve haksız rekabetin durdurulmasını, dolu ve boş tüplerin toplatılmasını, 2.000 TL maddi ve 20.000 TL manevi tazminatın temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini ve hüküm özetinin ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının işyerinde davacının markalarını 59 adet boş tüpün bulundurulduğu, tüplerin doldurarak tekrar satışa sunulduğunun kanıtlanamadığı, eyleminin marka hakkına tecavüz teşkil etmediği, haksız rekabet oluşturduğu, manevi zararın da gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalı eyleminin haksız rekabet teşkil ettiğinin tespiti ile men’ine, 182.40 TL maddi ve 3.000 TL manevi tazminatın 22.11.2004 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, tüplerin toplatılmasına ve hükmün ilanına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.