Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/5625 K.2012/18312

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/04/2010 tarih ve 2007/57-2010/120 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 06.12.2006 tarihli olağan genel kurulunda davalılar hakkında mali sorumluluk davası açılmasının kararlaştırıldığını, davanın, şirket denetçilerince Cinedigital İletişim Hizmetleri Ticaret A.Ş.

2003, 2004 ve 2005 yılları olağan genel kurullarına sunulmak üzere hazırlanan denetim kurulu raporuna dayandırıldığı, 19.09.2006 tarihli bu raporda “Cinedigital İletişim Hizmetleri Ticaret A.Ş. firmasının ..... grubu şirketlerinden olduğu, aynı grupta yer alan İktisat Bankası’nın yanı sıra Interbank'tan aldığı kredileri yine aynı grupta yer alan Cinebeş Filimcilik ve Yapımcılık A.Ş. ile Avrupa ve Amerika Holding A.Ş. firmalarına güvencesiz bir şekilde aktardığı, alacakların donuklaştığı, şirketin mevcut borçlarını ödeyebilir pozisyonda olmadığı, firmanın büyük bir borç yükü altında olduğu,

faaliyeti olmadığı için gelir yaratamadığı ve borçlarını ödeyebilecek fon yaratma gücü olmadığının tespit edildiği, şirketin yönetim kurulu üyelerinin seleflerinin bu hatalı ticari teamüllere aykırı fiillerinden ötürü şirketin zarar ettiğini görmelerine rağmen duyarsız kalarak şirkete karşı özen ve sadakat borcunu yerine getirmedikleri, şirketin grup kuruluşlarından kendini fonladığı yıllar itibariyle personel ücretleri ve finansman giderleri nedeniyle zarar ettiği, davalı yönetim kurulu üyelerinin TTK’nun 317, 320 ve 337 maddeleri uyarınca görevlerini yapmadıkları, sorumluluklarını ihlal ettikleri, ibra edilmemelerinin gerektiği,

şirketin spesifik mali zararı olarak tespit edilen 65.868.312,00 TL zararından müteselsilen sorumlu oldukları, davalı denetim kurulu üyeleri ... ve ...'in TTK’nun 353, 354, 355 ve 359 maddeleri uyarınca denetim görevlerini gereği gibi yapmadıkları, bu nedenle şirket zararından müteselsilen sorumlu olduklarını ileri sürerek, şirket zararı olarak şimdilik 6.000,00 TL’nın 12.03.2007 tarihli ıslah dilekçesiyle 65.868.312,00 TL ortaklık zararının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. ...Davalılar cevap dilekçeleri ile zamanaşımı definde bulunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu finansman gideri ve kredi borcunun 17.6.2002 tarihli genel kurulun bilgisine sunulduğu, genel kurul tarafından tasvip edilerek ibra kararı verildiği, ... tarafından el konulduktan sonra daha önce alınan ibra kararlarının geri alınması hakkının bulunmadığı, zarar verici fiillerin 1995–2000 yılları arasında verilen kredilerden kaynaklandığı, dava tarihi (23.01.2007) dikkate alındığında 2000 yılından önce görev yapan yönetim kurulu üyeleri açısından TTK’nun 309. maddesinde öngörülen 2 yıllık ve 5 yıllık zamanaşımı sürelerinin dolduğu,

bu yönetim kurulu üyelerinin sorumluluklarına gidilmesinin mümkün bulunmadığı, devam eden zarar verici bir eylem söz konusu olmadığından fiilin gerçekleştiği tarih yani kredilerin tahsis edildiği tarihin esas alınması gerektiği, asıl davalılar açısından TTK’nun 309 maddesinde öngörülen 5 yıllık zamanaşımı süresi dolduğundan TTK’nun 337 maddesine istinaden sorumlu tutulmak istenen davalılar açısından da zamanaşımının gerçekleştiği, denetçilerin geçmiş döneme ait usulsüzlükleri inceleme gibi bir görevinin bulunmadığı,

2001 ve 2002 yıllarında bilançoların onaylanması suretiyle yönetim kurulu üyelerinin ibra edilmeleri karşısında, söz konusu ibranın TTK’nun 380 maddesi gereği aksi kararlaştırılmadığı sürece denetçileri de kapsayacağı, denetçilerin sorumluluğuna ilişkin olarak TTKnun 359 maddesinde TTK’nun 309 ve 341. maddelerine yapılan atıf dolayısıyla uygulanacak zamanaşımı süreleri 2 ve 5 yıllık süreler olup zarara sebebiyet veren kredilerin 2000 yılından önce açıldığı dikkate alındığında, 2001-2003 tarihleri arasında görev yapan denetçiler açısından da davanın zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı ... vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.