Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/566 K.2011/5147

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02/12/2008 gün ve 2007/250-2008/719 sayılı kararı onayan Daire’nin 18.10.2010 gün ve 2009/4166 - 2010/10473 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkil davacı şirketin İstanbul Esenler bayiliğini üstlenen davalının Bakırköy 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2007/18 D.İş. sayılı dosyası ile bayiliği fiilen bıraktığının davacı şirket abonelerince maruf hale gelen telefon arandığında telefonun Likidgaz bayii olarak açıldığının tespit edildiğini,

2007 yılı Ocak ayından itibaren davacıdan LPG alımı yapmayan davalının bayilik sözleşmesinin 4. maddesine ticari ahlak ve iyiniyet kurallarına aykırılık teşkil eden eylemlerinden dolayı 31.12.2008 tarihine kadar geçerli olan bayilik anlaşmasının davacı şirket tarafından Beyoğlu 27. Noterliği’nin 28.07.2008 gün ve 21450 yevmiye sayılı ihtarnamesiyle feshedildiğini, sözleşmenin 27. maddesi ile davalı bayiinin sözleşmeye aykırılığı ile akdin feshine sebebiyet vermesi halinde 26. maddeden ayrı olarak fesih tarihindeki 100 ton LPG’nin ana depo satış fiyatı kadar parayı cezai şart olarak ödemeyi kabul ettiğini ileri sürerek,

181.864,00 YTL cezai şart ödemesi gereken davalıdan fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla, 20.000,00 YTL’nin faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddin istemiş ve karşı dava açmıştır.

Mahkemece, davalının doğalgazın bölgeye gelmesi ve yaygınlaşması ile satışlarının düşmesinin yanı sıra davacının aynı bölgede ve aynı sokakta davalıya 1-2 bina ötede bulunan Aygaz Bayii Levent Ticaret ile anlaşarak kendi bayisi yapması ve yeni bayisine promosyon ve fiyat indirimi avantajları sağlaması sonucu değişen bu ticaret koşulları nedeniyle işi bozulan ve giderlerini dahi karşılayamayacak hale gelen davalı tarafından ticari faaliyete son verilerek işyerinin kapatılmasının bayilik sözleşmesinin ihlali niteliğinde bulunmadığı,

davacı şirketin sözleşmeyi feshine davalı sebebiyet vermediğinden davacının sözleşmeyi feshinin haklı olmadığı gerekçesiyle cezai şart talebinin reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 18.10.2010 günlü ilamıyla onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.