Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/5755 K.2012/11919

Taraflar arasında görülen davada Üsküdar 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/01/2011 tarih ve 2010/737-2011/46 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı şirket arasındaki anlaşma gereği davalı şirkete ait ürünlerin taşımasının yapıldığını, müvekkili şirket tarafından tahsil edilemeyen fatura bedellerinin tahsili için davalı şirket aleyhine başlatılan takibin borçlunun itirazı üzerine durdurulduğunu ileri sürerek, borçlunun haksız olan itirazının iptali ile takibin devamına ve %40 icra inkâr tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin davacı şirkete herhangi bir borcu bulunmadığını savunarak, davanın reddine ve %40 kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm kanıtlara göre, davacının alacağının cari hesap bakiyesi alacağı olmayıp, davacı tarafından tanzim edilen beş adet faturadan ibaret olduğu, ancak bu faturaların davalıya TTK'nun 23/2. maddesi gereğince tebliğ edilmediği ve itiraz hakkı tanınmadığı, nakliye işlemi yapıldığı iddia edilen mal ile ilgili sevk irsaliyesi düzenlenmediği, davacının davasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.