Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/5807 K.2011/6460

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/09/2008 gün ve 2007/30-2008/88 sayılı kararı onayan Daire’nin 04/11/2010 gün ve 2009/837-2010/11240 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 1964’te kurulmuş ve büyüyüp gelişerek 1989 yılında ülkenin % 100 yerli sermayeli tek ticari araç üreticisi haline gelmiş olduğunu, müvekkilinin 27.07.1996 tarihinden beri tescilli 174355 ve 172487 numaralı markaların sahibi olduğunu, bu markalar için emek ve para harcayarak tanıtım yaptığını ve Türk otomotiv sektörüne itibar kazandırdığını, müvekkiline ait “PROFESYONEL” ve “PROFESSIONAL” markalarının, davalı Fiat firması tarafından, medya kanallarından yaptıkları ilan ve reklamlarda “FİAT PROFESSIONAL” olarak “adımızı sizden aldık” başlığı altında kullanıldığını,

markaların iltibasa neden olacak derecede benzer olduğunu davalıya ihtarname ile bildirdiklerini, müvekkilinin tescilli markalarından doğan haklarının 556 sayılı KHK’nin 61 ve devamı maddeler uyarınca korunması gerektiğini, davalının yazılı ve görsel medya ile internette yaptığı yayınlardaki “FİAT PROFESSİONAL” reklamlarının yaratacağı marka ihlalinin etkisi ile müvekkilinin çok zarar gördüğünü ileri sürerek, eylemin durdurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Dava vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece davanın kabulü ile davacıya ait tescilli markalara (PROFESYONEL, PROFESSİONAL) tecavüz oluşturulan eylemlerinin durdurulmasına ve önlenmesine karar verilmiş, davalı vekilince temyiz edilen karar Dairemizin 04.11.2010 tarihli kararı ile onanmıştır. Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.