Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/6227 K.2012/13709

Taraflar arasında görülen davada Antalya 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/03/2010 tarih ve 2008/232-2010/465 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin ,davalı bankanın Antalya şubesindeki 3243075 nolu hesabından 23/06/2005 tarihinde bilgisi dışında ... isimli kişinin hesabına internet aracılığıyla 2.480,00 TL para aktarıldığını , müvekkilinin olayda hiçbir kusurunun olmadığını, yeterli güvenlik önlemlerini almayan davalı bankanın sorumlu olduğunu, 2.480,00 TL ‘nin 23/06/2005 tarihinden itibaren işleyen reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davanın haksız fiilin işlendiği tarihten itibaren 1 yıllık zamanaşımı süresinde açılmadığını, mahkemenin yetkisinin olmadığını, müvekkili bankanın bilişim alt yapısında bilgisayar sistemini kötü amaçlı saldırılardan koruyan birden fazla ateş duvarı olduğunu, davacının müşteri numarası ve şifresini yeterli ölçüde koruyamadığından kusurlu olduğunu, davacıyı zarara uğratanın davalı olmayıp parayı çeken üçüncü kişi olduğunu, davanın bu kişiye ihbarının gerektiğini, bankanın yeterli derecede güvenlik önlemini aldığını,

davacı ile aralarında akdedilen sözleşmesel ilişki gereği bu tür zararlardan bankanın sorumlu olmadığının davacı tarafından kabul edildiğini, bankanın kusursuz sorumluluğunun olamayacağını, banka ile davacı arasında ticari ilişki bulunmadığından reeskont faiz istenemeyeceğini belirterek haksız açılan davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece ; toplanan deliller ve hükme esas alınan bilirkişi raporlarına göre; davacının hesabından internet aracılığı ile başka bir kişi hesabına para aktarılması olayında, davalı bankanın yeterli oranda güvenlik tedbiri almamış olmasından dolayı % 70 oranında kusurlu bulunduğu, davacının ise gerekli dikkat ve özeni göstermeyerek şifresinin üçüncü kişilerin eline geçmesinden dolayı kusurlu olduğu,

ancak bilgisayar uzmanı olmayan, bilgisayar ve internet dünyasındaki yeni teknolojik gelişmeleri ve saldırı yöntemlerini bilebilecek durumda olmayan davacının kusurunun davalıya oranla daha hafif olduğu ve % 30 oranında davacının kusurlu bulunduğu gerekçesi ile 1.680,00 TL nin olay tarihinde geçerli %25 reeskont faiz oranı üzerinden işlem tarihinden dava tarihine kadar işlemiş 668,63 TL faizi ile birlikte davacıya ödenmesi gerektiği kanaati ile davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

Davalı vekili ; kararı temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.