Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/6238 K.2011/8264

Taraflar arasında görülen davada Karabük 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.04.2009 gün ve 2008/360-2009/163 sayılı kararı bozan Daire’nin 07.02.2011 gün ve 2009/8289-2011/1257 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, 1990 yılında satın aldığı evin tasarım tescili için 21.04.2008 tarihinde başvuruda bulunduğunu, bu eve ait resimlerin davalı tarafından ticari faaliyetlerinde ürün ambalaj ve reklamlarında kullanıldığını, bu nedenle evinin ülke çapında ünlenerek bir çok kişinin evi ziyaret etmek istediğini ve bu durumun çekilmez hal aldığını ileri sürerek, davalının haksız kullanımının tespitini, ev resimlerinin bulunduğu ürünlerin toplatılmasını ve imhasını, FSEK kapsamında haksız kullanım nedeniyle şimdilik 1.000 TL maddi, 3.000 YTL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ürünlerinde Safranbolu’da bulunan aynı tür evlerden birinin yağlıboya tablosunun kullanıldığını, bu resmin davacının evine ait olmadığını, davacının bu evi inşasından yıllar sonra aldığını, bu nedenle dava açma hakkı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, davanın 554 sayılı KHK kapsamında tazminat davası olduğu, davacının 21.04.2008 tarihinde başvurarak yargılama sırasında 20.01.2009 tarihinde dava konusu evle ilgili tasarım tescil belgesi aldığı, davalının ürün kutuları ve çeşitli materyaller üzerinde kullandığı ev resminin tasarım belgesindeki ev resmine benzediği, resmin davalı tarafından yaptırıldığının ispatlanamadığı, davalının tasarımı haksız olarak kullandığı gerekçesiyle 2.000 TL manevi tazminatın tahsiline, davalının resmi kullanmakla haksız kazanç elde ettiğine dair kanıt sunulamadığı gerekçesiyle maddi tazminat talebinin reddine dair tesis ettiği karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine, ilamda belirtilen nedenlerle taraflar yararına bozulmuştur.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.