Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/6272 K.2011/8266

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.01.2009 gün ve 2008/2-2009/6 sayılı kararı onayan Daire’nin 24.01.2011 gün ve 2009/7854-2011/595 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, gümrük müdürlüğü ambarında bulunan ithalatçı davalının ürünlerinde müvekkili kurumun müsaadesi olmadan TSE markasının izinsiz kullanıldığının tespit edildiğini ileri sürerek, markaya tecavüzün önlenmesini, 18.450 TL maddi, 92.250 TL manevi tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin dava konusu ürünleri yurt dışındaki bir firmadan satın aldığını, üretici olmadığını, gümrük idaresinde yapılan incelemede TSE markasının sadece ambalaj üzerinde bulunduğunun, ürünler üzerinde bulunmadığının tespit edildiğini, müvekkilinin bu ürünleri piyasaya sürmeyeceğini, inşaatta kullanacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, 556 sayılı KHK'nin 61. ve 9. maddenin 2/a fıkrasında işaretin ambalaj üzerine konulmasının da markaya tecavüz sayıldığı, ticari amaçla ithal edilen ürünün nihai kullanım alanının da esasa etkili olmadığından, ayrıca davalının kendi kişisel kullanımı için garanti markası kullanmasının gerekmemesine ve yabancı firmanın bilgisi dışında markanın kullanıldığı savunmasının da inandırıcı olmadığı gerekçesiyle davalının marka haklarına tecavüz eylemi nedeniyle 18.450 TL maddi, fiilin ağırlığı, kullanım şekli, davalı şirketin iş durumu dikkate alınarak 10.000 TL manevi tazminatın hüküm altına alınmasına dair tesis edilen karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine, Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.