Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/6274 K.2012/11930

Taraflar arasında görülen davada Uşak 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/01/2011 tarih ve 2009/367-2011/18 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin inşaat malzemesi ticareti ile uğraştığını, davalı bankadan çek karnesi aldığını, keşide ettiği 21/02/2009 tarihli çek için davalı bankaya 220,00 TL komisyon ücreti karşılığında ödemeden men talimatı verdiğini, ancak bankanın çek yaprağına “karşılıksız” kaşesi vurduğunu, karşılıksız işlemi gören çekin T.C. Merkez Bankası kayıtlarına işlendiğini, müvekkilinin kredi taleplerinin bankalarca reddedildiğini, keşide ettiği diğer çeklerin firmalarca kabul edilmediğini, davalı bankanın düzeltme yazısına rağmen kaydın hâlâ düzeltilmediğini ileri sürerek 50.000,00 TL manevi tazminatın 02/02/2009 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 23/02/2009 tarihinde müvekkili bankaya ibraz olunan çeke “ödemeden men” kaşesi vurulduğunu, davacının bu çeki 12/03/2009 tarihinde müvekkili bankaya iade ettiğini, müvekkili banka tarafından T.C. Merkez Bankası'na “iade ve ödendi” bildiriminin yapıldığını, 28/04/2009 tarihinde yayınlanan bu bildirimin T.C. Merkez Bankası tarafından 04/09/2009 tarihinde kayıtlardan silindiğini, çekin müvekkili bankaya iadesinin ardından yapılan bildirimin “karşılıksız çek” bildirimi olmayıp, “ödendi” bildirimi olduğunu, manevi tazminat talebinin koşullarının oluşmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, dava tarihinden önce T.C. Merkez Bankası nezdinde kayıt düzeltme işlemlerinin yapıldığı, davacının uğradığını iddia ettiği zararın nelerden ibaret olduğunu kanıtlayamadığı, davacı yararına manevi tazminat takdirini gerektiren hâl ve şartların bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.