Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/632 K.2012/6720

Taraflar arasında görülen davada Rize 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/11/2010 tarih ve 2010/70-2010/487 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ...’ nun yeni kuracağı şirkette pay sahibi olacağı yönündeki vaadine inanarak davalı ...’a 35.000 Amerikan Doları tutarında ödeme yaptığını, karşılığında davalı ... tarafından keşide edilmiş olan toplam 35.000 Amerikan Doları tutarındaki iki adet bono aldığını ancak davalı ...’ nun vaat ettiği şirketi kurmayacağını anlaması üzerine davalı ...’dan ve davalı ...’nun ticari işletme olarak kullandığı ve mülkiyetini kuracağını vaat ettiği şirketin üzerine geçireceğini söylediği taşınmazını satın alan davalılar ... ve ...’dan söz konusu taşınmazın devrinin ticari işletmenin devri niteliğinde bulunduğu gerekçesiyle 35.000 Amerikan Doları karşılığı olan 53.060,00 TL alacağı yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davacıya elden ödeme yapıldığını, sadece 1580 Amerikan Doları borcunun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalılar ... ve ... vekili müvekkillerinin davalı ...’a ait taşınmazı RE/MAX isimli şirket aracılığı ile tapu kütüğüne güven ilkesi çerçevesinde satın aldıklarını ancak söz konusu satışın işletme veya işyeri devri olarak nitelendirilemeyeceğini ayrıca tasarrufun iptali davası açma koşullarının oluşmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre davalılar ... ve ... hakkındaki davanın yapılan keşif neticesinde taşınmazın mevcut hali ile üzerinde bir ticarethane bulunmaması ve taşınmazın aracı vasıtasıyla satın alınması sebepleri ile reddine, davalı ... vekilince borcun varlığının kabul edilmesi ancak kesin delil ile borcun ödendiğinin kanıtlanamaması sebebiyle 53.060,00 TL’nin 17.02.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...’dan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.