Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/6490 K.2012/13404

Taraflar arasında görülen davada Konya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/03/2011 tarih ve 2010/460-2011/83 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinden davalı şirketçe para tahsil edildiğini ancak istenmesine rağmen geri verilmediğini, Federal Almanya Cumhuriyeti Hanau Eyalet Mahkemesi'nin 4. Hukuk Dairesi'nin 4 O 8/09 numaralı dosyasında davalı hakkında açılan davanın kabul edildiğini ileri sürerek, yabancı mahkeme kararının tenfizini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin savunma hakkının kısıtlandığını, kararın Türk kamu düzenine aykırı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, Türkiye ile Almanya arasında yürürlüğe giren Lahey Sözleşmesi'nden düzenlenen şekli ile davalıya tebligatların yapıldığı, davacının talebinin Türk Mahkemeleri'nin münhasıran yetkisine giren ve kamu düzenine ilişkin olmayan hususlardan görüldüğü, Türk yargı kararlarının da Almanya'da tenfizini önleyecek hiçbir engel bulunmadığı, bu şekilde karşılılık ilkesinin gerçekleştiği gerekçesiyle, Federal Almanya Cumhuriyeti Hanau Asliye Hukuk Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi tarafından verilen 4 O 9/09 nolu kararın tenfizine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.