Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/6557 K.2011/8308

Taraflar arasında görülen davada İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/12/2008 gün ve 2007/580-2008/657 sayılı kararı onayan Daire’nin 14.02.2011 gün ve 2009/9322 - 2011/1549 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka nezdinde bulunan hesabından müvekkilinin bilgisi ve talimatı olmadan 14.09.2006 tarihinde internet yoluyla 12.350,00 YTL’nın tanımadığı üçüncü kişilerin hesabına aktarıldığını, davalı bankanın elektronik bankacılık hizmetinde gereken güvenliği sağlayamadığını ileri sürerek, anılan meblağın yasal faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, şifrenin özenle saklanması yükümlülüğünün davacıda olduğunu, bu nedenle doğacak zararlardan davacının sorumlu olacağını, davacının zararının şifrenin 3. kişilerce öğrenilmesi sonucu meydana geldiğini, bankanın sisteminden kaynaklanan bir zarar bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının internet şifresi ve kullanıcı adının üçüncü kişilerce öğrenilmesinde kusurlu davrandığının ispatlanamadığı, ek güvenlik tedbirleri almayan ve bir güven kurumu olarak objektif özen yükümlülüğünü yerine getirmeyen bankanın hafif kusurundan dahi sorumlu olacağı, davalı bankanın elektronik bankacılık sistemindeki güvenlik ortamını sağlamada, birden fazla sorgulama yöntemi ve müşterinin talebi olsun olmasın müşteriyi bizzat haberdar etme ve onay alma yükümlülüğünü ihmal ettiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 12.350 YTL’nın faizi ile birlikte tahsiline dair verilen karar davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 14.02.2011 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.