Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/6563 K.2011/6461

Taraflar arasında görülen davada Konya 3.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31.12.2007 gün ve 2007/46 - 2007/526 sayılı kararı onayan Daire’nin 15.02.2011 gün ve 2009/1020 - 2011/1679 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin müvekkilinden para tahsil edip ödememesi üzerine açtığı davada, Recklinghausen Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından 14.03.2005 tarihinde davalıdan (2.556,46) Euro anapara ve (684,83) Euro yargılama giderinin temerrüt faiziyle birlikte tahsiline karar verildiğini ileri sürerek, anılan kararların tenfizini talep ve dava etmiştir.

Davalı taraf cevap vermemiştir.

Mahkemece, tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının davalıya doğrudan posta yoluyla tebliğ edildiği, oysa Türkiye'nin 1965 tarihli Hukukî ve Ticarî Konularda Adlî ve Gayrı Adlî Belgelerin Yabancı Memleketlerde Tebliğine Dair Lahey Sözleşmesi’nin 10. maddesine çekince koyduğu, bu durumda anılan kararın kesinleşmiş sayılamayacağı, 2675 sayılı MÖHUK'nun 34. maddesi uyarınca kesinleşmemiş yabancı mahkeme kararlarının tenfizinin de istenemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilince temyiz edilen karar Dairemizin 15.02.2011 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.