Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/6643 K.2012/14599

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 31/05/2010 tarih ve 2009/523-2010/289 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilince, aldığı mallar karşılığı verilen Kuveyt Türk Bankasına ait 10.01.2009 ve 11.02.2009 keşide tarihli çeklerin, dava dışı çek hamilince davalı bankaya ciro edildiğini, davalı bankaca da vade tarihinden önce ve müvekkiline haber verilmeden 19.09.2009 (19.09.2008) tarihinde takas odası yoluyla tahsile verildiğini ve icra takibine konu edildiğini, müvekkilince 12.01.2009 tarihinde yapılan 35.432.00 TL ödeme sonrasında halen icra avukatlık ücreti, faiz ve masrafın istenildiğini ileri sürerek, çeklerin karşılıksızlık tazminatları, icra masrafları, harçları ve icra avukatlık ücretlerinin ödenmemesine,

dava süresinde ödenmesi halinde bu miktarlar karşılığında ödeme tarihlerindeki reeskont faiziyle davalıdan tahsiline, ödenen miktarın ödeme tarihi ile çeklerin tarihleri arasında işleyecek reeskont faizi ile 1.000.00 TL manevi tazminatın müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, çeklerde vadenin bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve TTK'nun 695 ve 707. maddelerine göre, keşidecinin, keşide ettiği çekin karşılığını muhatap bankada bulundurmak zorunda olduğu, aksi halde çek miktarının % 5'ini ve hamilin zararını tazmin etmesi gerektiği, çeklerde vadenin bulunmadığı ve görüldüğünde ödeneceği, faiz ve tazmine ilişkin talebin de yerinde olmadığı gerekçeleriyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.