Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/6759 K.2012/14911

Taraflar arasında görülen davada Ankara 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/05/2007 tarih ve 2004/698-2007/223 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalı Ankara İl Özel İdaresi vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiliyle dava dışı sigortalı arasında yangın sigorta poliçesi düzenlendiğini, davalı il özel idaresine ait taşınmazda bulunan sigortalı işyerinde meydana gelen yangın sonucunda sigortalıya 26/12/2003 tarihinde 37.404,98 TL ödeme yapıldığını, yangının çıkış sebebinin elektriklerin kesik olduğu sırada bir başka dükkan kiracısının jeneratöre benzin ikmali yaparken benzinin tutuşarak parlaması olduğunu, olay sebebiyle il özel idaresinin bina maliki olması da Göz önüne alınarak %80, diğer davalının ise %20 oranında kusurlu olduğunu ileri sürerek, müvekkili tarafından yapılan ödemenin davalılardan kusurları oranında tahsiline ve söz konusu alacağa ödeme tarihinden itibaren avans faizi uygulanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Ankara İl Özel İdaresi vekili, müvekkili idarenin olay sebebiyle kusurunun bulunmadığını, davaya konu taşınmazın Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı'na satışının yapıldığını bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı Bedaş Genel Müdürlüğü vekili, müvekkilinin olay sebebiyle herhangi bir kusurunun bulunmadığını bildirerek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı Ankara İl Özel İdaresi'nin olayın meydana gelmesinde %40 oranında kusurlu bulunduğu, bu sebeple davalı ... şirketinin sigortalıya ödediği miktarın %40’ından sorumlu olduğu, diğer davalının ise olayın meydana gelmesinde her hangi bir kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 14.961,99 TL’nın 10.000 TL’sının 26/12/2003 ve geriye kalan kısmının 04/03/2004 tarihlerinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalı Ankara İl Özel İdaresi'nden tahsile, davalı Bedaş Genel Müdürlüğü hakkında açılan davanın ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı İl Özel İdaresi vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, yangının çıktığı dükkan ile davacının sigortaladığı işyerinin dahil olduğu iş merkezinin mülkiyetinin davalı Ankara İl Özel İdaresi’ne ait olmasına, bu işyerindeki dükkanları kiraya vererek işlettiğinin, yönetiminin, temizlik ve güvenlik hizmetlerinin kendisi tarafından tayin edilen kişilerce yerine getirildiğinin sabit bulunmasına, davacının, aynı zamanda işletme kusuruna da dayanmış olmasına,

yanıcı malzemelerin de satıldığı dükkanların bulunduğu böylesine büyük bir iş merkezinin günün teknolojisine uygun olarak merkezi jeneratör yedekleme sistemi ile yangın çıkması halinde devreye giren otomatik yangın kesici tertibatını kurmayan davalı malikin meydana gelen zarardan ayrıca BK.nun 58. maddesi uyarınca sorumlu bulunmasına göre, davacı vekili ile davalı Ankara İl Özel İdaresi vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

KARŞI OY YAZISI

Davacı, davalılardan Ankara İl Özel İdare Müdürlüğü'ne izafeten Ankara Valiliği aleyhine açtığı davada, bu davalının, bina sahibi sıfatıyla sorumlu olduğunu ileri sürmüştür.

Borçlar Kanunu'nun 58. maddesine göre, bina sahibi, binanın yapım bozukluğu ve bakım eksikliğinden kaynaklanan zararlardan sorumludur. Ancak, mücbir sebep, zarar görenin veya üçüncü kişinin ağır kusurunun varlığı halinde, bina sahibi sorumluluktan kurtulabilir.

Dava konusu zarara neden olan yangının, binanın yapım bozukluğu veya bakım eksikliğinden kaynaklanmadığının anlaşılması ve üçüncü kişinin ağır kusuru nedeniyle, zarararla yapım bozukluğu veya bakım eksikliği arasındaki illiyet bağının kesilmesi sebebiyle, davalı İl Özel İdaresi Müdürlüğü'ne izafeten Ankara Valiliği aleyhine açılan davanın reddine karar verilmesi gerekir.

Bu nedenle, davalı İl Özel İdare Müdürlüğü'ne izafeten Ankara Valiliği vekilinin temyiz talebinin kabulüne karar verilmesi gerektiği görüşünde olduğumuzdan, sayın çoğunluğun aksi yöndeki kararına katılmıyoruz.