Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/6908 K.2011/10280

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02/12/2008 gün ve 2007/367-2008/647 sayılı kararı onayan Daire’nin 07/02/2011 gün ve 2009/7493-2011/1278 sayılı kararı aleyhinde taraf vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkili bankada hesabı olup kredi kartı ve üye işyeri müşterisi olduğunu, "referans müşteri kampanyası" kapsamında 130,00 YTL tutarında hediye maksi puan ödülü kazandığı halde sistemsel bir hata sonucu 22.12.2006 tarihinde davalının kredi kartına 44.980,00 YTL maksi puan yüklendiğini, davalının kredi kartına yüklenen bu miktarı kendi iş yerinde "puan kullanma" işlemi yapmak suretiyle cari hesabına aktarıp 29.12.2006 tarihinde 10.219,00 YTL ve 04.01.2007 tarihinde 34.960,00 YTL olarak çektiğini, davalının çekilen ihtara rağmen parayı iade etmediğini ileri sürerek,

44.850 YTL'nin sebepsiz zenginleşmenin gerçekleştiği 29.12.2006 ve 04.01.2007 tarihlerinden itibaren %100 temerrüt faiz oranı üzerinden faiz işletilmesi suretiyle BSMV ve KKDF ile birlikte davalıdan istirdadına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin iyiniyetli olduğunu, faiz isteminin ve faiz oranına ilişkin talebin yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, davalının hesabına 130,00 YTL maksi puan yerine 44.850,00 YTL fazlasıyla toplam 44.980,00 YTL maksi puan yatırıldığı ve bu miktarın davalı tarafından alındığının sabit olduğu, ödemenin haklı bir sebebe dayanmadığı,

29.12.2006 ve 04.01.2007 tarihlerinden itibaren çekilen tutarlara faiz yürütülmesi gerektiği, davacı bankanın %100 oranındaki temerrüt faiz oranı yerinde olmayıp, ilişkinin kapsamı ve davacının sıfatı dikkate alınarak bu miktarlara avans faizi yürütülmesi gerektiği sonucuna varılarak davanın kısmen kabulü ile 10.219,00YTL’nin 29.12.2006 tarihinden itibaren ve 34.631,00 YTL’nin 04.01.2007 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, faiz oranına yönelik fazlaya ilişkin istemin reddine dair tesis ettiği karar, davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Taraf vekilleri, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK.nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiç birisini ihtiva etmeyen karar düzeltme istemlerinin reddi gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin karar düzeltme istemine gelince; Karar düzeltmeye konu mahkeme kararının davalı tarafından temyiz edilmediği, davacı vekili tarafından yapılan temyiz üzerine anılan kararın Dairemizce onandığı, davalı yönünden kararın kesinleştiği, kararı temyiz etmeyen tarafın karar düzeltme isteminde bulunamayacağından, davalı vekilinin karar düzeltme dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.