KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2011/711 E., 2012/18134 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Kasım 2012
- Mahkemesi
- FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Karar Metni
519 kelime·3 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/09/2010 tarih ve 2007/204-2010/195 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri ve katılma yolu ile davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 2006/2931 sayılı koltuk ürününün biçimini ihtiva eden tasarım başvurusunun tescil ve ilanı üzerine davalı şirket tarafından 17.10.2003/3199 sayılı tasarım tescili ve anılan ürünün piyasaya sunulmuş biçimini gösteren TUNA GİRSBERGER katoloğundaki PRESTO kodlu ürünün şekli karşısında başvuru konusu tasarımın yenilik ve ayırt edicilik vasıflarının bulunmadığını iddia ederek tasarım tescilinin kesinleştirilmesinin önlenmesi ve tescilin iptali istemiyle yaptığı itiraz üzerine YİDK'nın 2007/T-312 sayılı kararı ile tasarım tescilinin iptal edilip başvurunun reddedildiğini ancak müvekkiline ait tasarımın yenilik ve ayırt
edicilik vasıflarının bulunduğunu ileri sürerek, TPE YİDK kararının iptaline ve 2006/2931 sayılı tasarımın tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekilleri ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait 2006/2931 sayılı tasarımın davalı muterizin itiraz ve yargılamada ileri sürdüğü 2003/3199 sayılı tasarım tescil belgesi ile TUNA GİRSBERGER katologundaki PRESTO kodlu ürünün biçimi karşısında yenilik vasfını taşıdığı, zira daha önce kamuya sunulmuş olan ürünlerin görünümünden hareketle oluşturulmadığı, onların mevcut görünümüne bir ek yahut değişiklik niteliğinde bulunmadığı, farklılıklarının küçük ayrıntı seviyesini aşacak mahiyette bulunduğu,
diğer taraftan başvuru konusu tasarımın itiraz ve yargılamaya mesnet alınan tasarımlarla farklılıklarından çok ortak özelliklerinin değerlendirilmesine ağırlık verilerek ve tasarımcının ürünün biçimini geliştirme açısından sahip olduğu seçenek özgürlüğü göz önüne alınarak yapılan karşılaştırmada, davacının başvurusunun konusu olan tasarımın bilgilenmiş kullanıcı üzerinde yarattığı genel izlenimin, itiraz ve yargılamada sunulan belgelerde görünen ürünlerin onları kullanarak bilgi sahibi olmuş,
aynı bilgilenmiş kullanıcı nezdinde yarattığı genel izlenimlerden belirgin bir şekilde farklı olduğu ve ayırt edicilik vasfının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile TPE YİDK kararının iptaline, tescil isteminin ise reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalılar vekilleri ve katılma yolu ile davacı vekili temyiz etmiştir.
1 - Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince, mahkemece davanın kısmen kabul ve kısmen reddi ile davacının endüstriyel tasarımının tesciline ilişkin talebinin reddine karar verilerek davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2011/711, K. 2012/18134, 14 Kasım 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama