Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/7143 K.2012/19156

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/10/2009 tarih ve 2006/50-2009/137 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar-karşı davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacılar vekili, müvekkillerinden ...’nın TPE nezdinde, 191874 numaralı 9 ve 16 .sınıflarda tescilli PENCERE markası ile 99 008558 numaralı 35,41 ve 42. sınıflarda bir kısım hizmetler yönünden tescilli PENCERE markasının sahibi bulunduğunu, 2000-2006 yılları arasında Pencere sektöründe fuar organizasyonu yapılmak üzere davalılardan Tüyap Tüm Fuarcılık Yapım A.Ş ile müvekkilinin 26 Ocak 2001 tarihinde protokol düzenlediğini, müvekkilinin PENCERE markasını kullanmak üzere 2000 yılında sembolik bir ücret karşılığında davalılardan Tüyap Tüm Fuarcılık Yapım A.Ş’ye izin verdiğini,

ancak davalının 2002 ila 2005 yıllarında protokol hükümlerine uymamak ve müvekkilinin markasını izinsiz kullanmak suretiyle 556 sayılı KHK’nin 61. maddesini ihlal ettiğini ve marka haklarına tecavüz ettiğini, davalılardan Tüyap Holding A.Ş’nin de müvekkiline ait olduğunu bildiği bir markayı diğer davalıya kullandırmak suretiyle marka haklarının ihlalden sorumlu bulunduğunu iddia ederek davalılardan Tüyap Tüm Fuarcılık Yapım A.Ş’nin 7-10 Mart 2002, 6-9 Mart 2003, 4-7 Mart 2004 yıllarında düzenlediği fuar etkinliklerinde “PENCERE” markasının aynen,

her iki davalının 17-20 Şubat 2005 yılında düzenlenen ve 16-19 Şubat 2006 tarihinde “İSTANBUL PENCERE” adıyla düzencek fuar nedeniyle iktibas ve iltibas yoluyla markalarına tecavüz ettiğini ileri sürerek, 556 sayılı KHK’nin 62. maddesi uyarınca tecavüzün giderilmesi ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak koşulu ile şimdilik 64.maddesi uyarınca 1.000 YTL maddi, 9.000 YTL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili, 2002 ila 2004 yılları arasında gerçekleştirilen fuarlar açısından bir senelik zamanaşımı süresinin geçtiğini, davacı ...’nın dava konusu marka üzerinde herhangi bir hakka sahip bulunmadığından aktif dava ehliyetine sahip olmadığını, müvekkilinin 17.02.2004 ve 09.03.1999 tarihlerinde tescil edilmiş “İSTANBUL PENCERE” ve “PEN” markalarının sahibi olup, bu markaları fuar organizasyonlarında kullanmasının hukuka aykırı bulunmadığını, müvekkilinin markalarının bağımsız bir tasarım olup davacı tarafın markaları ile müvekkili markaları arasında iltibas bulunmadığını,

PENCERE kelimesinin ait olduğu malın cins adını bildiren bir kelime olup, 556 sayılı KHK’nin 12. maddesi gereğince pencere konusunda faaliyette bulunan her tacirin bu ibareyi kullanmak hakkının bulunduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Karşı davada davacılar vekili, davacı-karşı davalı adına tescilli bulunan PENCERE markasının cins adı olması sebebiyle ayırtedici niteliğinin bulunmadığını, davacının sözkonusu markayı tescil ettirdiği sınıf bakımından teknik yeterliliğinin bulunmadığını ileri sürerek, sözkonusu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

Karşı davalılar vekili, haksız davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, asıl davada dayanılan 191874 numaralı PENCERE markasının kesinleşen bir başka mahkeme kararı ile hükümsüzlüğüne karar verildiği ve hükümsüzlük kararının geçmişe etkili sonuç doğuracağı gerekçesiyle reddine, karşı davada TPE nezdinde 99 008558 tescil numarası ile kayıtlı ''PENCERE'' markasının, reklam (tanıtım) hizmetleri yayıncılık hizmetleri dergi yayımlama hizmetleri, gazete yayımlama hizmetleri yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar-karşı davacılar vekili temyiz etmiştir.

(1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar-k.davacılar vekilinin karşı davaya ilişkin olarak aşağıdaki bend dışında kalan tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

(2) Ancak mahkemece, karşı davanın konusu 1999-8558 sayılı markanın reklam tanıtım hizmetleri, dergi ve gazete yayınlama hizmetleri bakımından, 556 sayılı KHK'nın 1/c bendine göre cins belirttiğinden bahisle hükümsüzlüğüne karar verildiğine göre, aynı sınıfta yer alan kitap yayınlama hizmetinin de benzer hizmetlerden sayılacağı gözetilmeden, bu hizmet bakımından hükümsüzlük isteminin reddi doğru görülmemiş, bu itibarla temyiz edilen karşı davanın davalılar-karşı davacıları lehine bozması gerektirmiştir.