Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/7267 K.2011/12416

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/12/2008 tarih ve 2002/1841-2008/346 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı şirket vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin işleteni olduğu otobüsün diğer davalı tarafından sevk edildiğini, otobüste yolculuk yapan müvekkilinin meydana gelen kazada 90 gün işgüçten kalacak şekilde yaralandığını, kırılan kemiklere belirli aralıklarla değiştirilmesi gereken tıbbı malzemeler takıldığını ve kazanın oluşumu nedeniyle eleme maruz kaldığını ileri sürerek, ileride yapılacak ameliyat giderleri de dahil olmak üzere fazlaya ilişkin haklar saklı olarak şimdilik 15.000,00 TL maddi tazminat ile 5.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, 19.10.2006 tarihli ıslah dilekçesiyle maluliyete dayalı maddi tazminat talebini 30.808,12 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının yolcu olarak bulunduğu otobüste davalı sürücücünün tam kusuruyla meydana gelen kazada davacının % 48,2 oranında malul kalacak şekilde yaralandığı, işgücü kaybı nedeniyle 30.808,12 TL maddi tazminat ile tedavi gideri olarak 4.681,09 TL talep hakkı bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüyle 35.489,21 TL maddi tazminat ile 3.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve taşıma sırasında oluşan cismani zararlarda TTK.nun 767/5. maddesi uyarınca on yıllık genel zamanaşımının uygulanmasının gerekmesine göre, davalılardan şirket vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.