Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/7425 K.2011/7663

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29.01.2008 gün ve 2003/345-2008/19 sayılı kararı bozan Daire’nin 26.10.2010 gün ve 2009/616-2010/10843 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı Aktaş A.Ş. ile Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı arasında imzalanmış imtiyaz sözleşmesi çerçevesinde, Aktaş A.Ş. ile 1992 yılında imzaladığı sözleşme uyarınca 30 yıllığına İstanbul Anadolu Yakasının “elektrik direkleri, trafolar, binalar” gibi reklam alanlarının kullanım hakkına sahip olduğunu, bu arada TEK ile Aktaş A.Ş. arasında 21.11.1989 tarihinde görev verme, 30.03.1996 tarihinde de 3096 Sayılı Kanun’a dayanılarak işletme devir sözleşmesi imzalandığını, Anayasa Mahkemesi’nin 09.02.1994 gün ve 1994/43 E,

42-2 K sayılı kararı uyarınca bu yasaya göre yapılan sözleşmelerin kamu hizmeti imtiyaz sözleşmeleri niteliğinde olduğunu, müvekkili şirketin her yıl olduğu gibi 23.12.2002 tarihinde fiyat belirleme amacıyla gönderdiği yazıya, davalı şirketçe 02.04.2002 tarihinden itibaren İstanbul Anadolu Yakasında elektrik ticareti faaliyetlerinin devralındığı ve 1992 tarihli sözleşmenin hükümsüz sayıldığı cevabının verildiğini, oysa TEK ile Aktaş A.Ş. arasındaki imtiyaz sözleşmesinin ortadan kalkmasının, davalının halen yürürlükte olan 1992 tarihli sözleşme uyarınca Aktaş A.Ş.’nin halefi konumunu etkilemeyeceğini ileri sürerek,

(40.000)TL manevi ve şimdilik (1.000)ÜTL maddi tazminatın sözleşmenin feshedildiği tarihten itibaren ticari reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, 08.11.2007 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini (30.000)TL’na yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile (30.000)TL maddi tazminatın (1.000)TL’nın dava, (29.000)TL’nın ıslah tarihinden itibaren temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiş, taraf vekillerince temyiz edilen karar Dairemizin 26.10.2010 tarihli kararında yazılı gerekçeyle davalı yararına bozulmuştur. Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.